Deze avontuurlijke hike en overnachting bij de Akha in een afgelegen bergdorpje in Noord-Laos staat al lang op mijn wensenlijst. Vervolgens duurt het nog vier (!) jaar voor ik er nu eindelijk een blog over schrijf. Ik geloof dat ik deze ongelooflijk buiten-het-gebaande-pad-ervaring even moest verwerken, En de teleurstelling misschien ook. De avontuurlijke hike en de overnachting in een Akha dorpje ver buiten de toeristische paden was namelijk heel anders dan vooraf gedacht. Uiteindelijk tóch een hele bijzondere en gave ervaring, maar wel écht anders. Ik neem je mee, op onze tweedaagse trekking door het noorden van Laos. En ons nachtje in een primitieve Akha hut.
Het plan: avontuurlijke hike met overnachting bij de Akha in Noord-Laos
Jaren geleden ben ik al eens in het noorden van Laos, één van mijn favoriete stukjes Zuidoost-Azië. Direct ben ik onder de indruk van de kleurrijke bergstammen die in de omgeving van Luang Namtha wonen. In het heuvelachtige, onherbergzame terrein, tegen de Chinese grens bezoeken we met ons tweeën dorpjes zonder stromend water of elektriciteit. Mensen wonen in houten hutjes, volledig zelfvoorzienend en dragen de mooiste kleding en sieraden. Alles wordt helemaal zelf, met de hand gemaakt. Rijdend op een motor, door de heuvels vol jungle, ontdekken we dorpjes waar de mensen nog nooit buitenlanders gezien hebben. We hebben bijzondere ontmoetingen en komen zelfs op traditionele dorpsfeesten terecht.
Zomaar wat indrukken van het authentieke Akha dorpje waar we sliepen
Inmiddels zijn de heuvels rond Luang Namtha stukken minder onontgonnen terrein. Verschillende aanbieders organiseren trekkings naar wisselende dorpjes. Door het contact met de Westerse toeristen én de komst van internet en moderne middelen zijn tradities al deels verdwenen. Veel mensen dragen alleen nog tijdens bijzondere gelegenheden hun traditionele kleding. Verder naar het noorden, tegen de grens met China, vind je deze tradities nog veel meer. Rond Muang Sing zijn er in de verder weg gelegen heuvels nog dorpjes waar het leven nog altijd vooral zelfvoorzienend en traditioneel is. Met de intentie om die dorpjes te bezoeken, reizen wij met onze twee kinderen naar Muang Sing. We willen ter plekke een gids regelen en een trekking mét overnachting naar één van die dorpjes. Liefst een Akha dorpje, omdat deze stam het meest vasthoudt aan tradities.
De uitvoering: een lastige start
Na een fietstocht door de omgeving van Luang Namtha en een aantal mooie ontmoetingen met de Thai Dam, Lenten, Akha en andere bergstammen, reizen we in een rammelende minibus verder noordwaarts. Tussen Luang Namtha en Muang Sing zijn we in shock: heuvel na heuvel is gerooid. Al het oerwoud dat hier ooit was, is nu verdwenen. De Chinezen zijn massaal de grens over getrokken en hebben rubberplantages gemaakt waar ooit dichte jungle groeide. Over de stoffige weg rijden zware, lawaaierige vrachtwagens vol suikerriet en andere gewassen af en aan. Noord-Laos wordt geplunderd door de Chinezen! In Muang Sing verdwijnt de lokale klederdracht van bergstammen uit het straatbeeld. Toch vinden we die nog wel tijdens onze ontdekkingstochten in Akha en Yao dorpjes rond Muang Sing.
Scènes van onze uiteindelijke trekking in Noord-Laos
Al op de eerste dag informeren we ook naar trekkings die georganiseerd worden verder buiten Muang Sing. We worden naar twee kleinschalige guesthouses verwezen, waar de eigenaars de gidsen kennen, die een trekking kunnen organiseren. De informatievoorziening is erg summier. We weten uiteindelijk bij beiden niet precies wat we gaan krijgen, maar we denken dat we in elk geval duidelijk hebben gemaakt wat we willen. De volgende ochtend kunnen we vertrekken op een avontuurlijke hike met overnachting bij de Akha in een afgelegen bergdorpje in Noord-Laos.
Onderweg naar de start van onze trekking
Tot onze verrassing is onze gids niet eens erg veel te laat op de afgesproken ontmoetingsplek in het centrum van Muang Sing. In een pick-up rijden we een kilometer of vijf buiten Muang Sing, waar we in een klein dorpje stoppen. We zien hutten van hout en bamboe, rieten daken, rondscharrelende varkens en kippen, kinderen die zich achter hun moeders rokken verschuilen en heel veel roodgekleurd zand. Asfalt is hier niet meer. Een oud dametje in klederdracht en met een grote Chinese muts op is helemaal onder de indruk van de lichte huid van onze kinderen. Ze blijft hun handen maar vastpakken en aan hun armen voelen.
Een vrouw is onder de indruk van onze witte huid bij het eerste Akha dorpje
We nemen afscheid en lopen onze gids achterna, tussen meer zelf getimmerde, houten huizen door. Iedereen moet een grote fles mineraalwater dragen, onze enige drinkwatervoorziening. Een plastic zak met lunch geeft hij ook alvast aan ons. Het duurt niet lang of de kinderen in het dorp krijgen ons in de gaten. Nieuwsgierig volgen ze ons, terwijl onze gids bij één van de huizen naar boven klimt. Het blijkt het huis van onze Akha gids te zijn. Zonder Akha gids is een bezoek aan het dorpje niet mogelijk. Ons kent ons hier en onze eigen gids verstaat de Akha taal niet. Zijn bejaarde moeder en zoon zijn helemaal in beslag genomen door mijn camera. Die hebben ze nog nooit eerder gezien.
Door de heuvels in het noorden van Laos naar “ons” Akha dorp
Met onze beide gidsen lopen we even later het dorp uit, de heuvels in Noord-Laos in. Een eindje verder ligt de grens met China. In de heuvels rondom is duidelijk te zien dat ook hier de Chinezen aanwezig zijn. Bomen zijn verdwenen en rubberplantages en suikerriet hebben hun plek ingenomen. Het landschap van Noord-Laos waar ik ooit verliefd op werd ziet er nu niet meer uit zoals toen. Als lelijke littekens staan de kale, witte rubberbomen op de ooit zo groene, uitgestrekte heuvels. Pas later hoor ik dat die met jungle begroeide heuvels er nog wel zijn, maar dat onze gids een andere keus heeft gemaakt. Hij is namelijk niet fit.
Onze Akha gids ophalen in het uiterste noorden van Laos
Het feestje met lokale Lao Lao Whiskey heeft ervoor gezorgd dat onze gids kiest voor de kortere wandelroute. Al na anderhalf uur strijken we neer in een open hutje tussen de bomen voor de lunch. Uit de plastic tas komen bananenbladeren met rijst, kip en gebakken groenten. Na de lunch lopen we nog slechts een uurtje verder, voor we “ons” Akha dorpje bereiken. Die korte hike is onze eerste teleurstelling. Het gebrek aan klederdracht en de overvloed aan Chinees textiel in het dorpje zelf is de tweede.
Leven in een Akha dorp in Noord-Laos
Toch is het Akha dorp nog enorm authentiek, zien we als we even geland zijn. Onder de houten hutten scharrelen kippen en varkens. Er is een stroomkabel het dorp in, maar die is nog niet aangesloten in de huizen, vertelt de gids. Een sanitairgebouwtje naast onze eigen hut is bedoeld voor ongeveer de helft van het dorp, minimaal vijftig mensen. Water om de wc door te spoelen moet gehaald worden uit een put. De dorpswinkel bestaat uit een dame op een krukje die wat kruiden en in bladeren verpakte kip verkoopt. Onze gastfamilie is op het land, om de ingrediënten voor onze maaltijd te verzamelen. We zien overigens ook drie of vier motoren staan, voor de noodzakelijke verbinding met de rest van de wereld.
Onze trekking naar een afgelegen Akha dorpje
Zodra we onze rugzak binnen hebben gelegd, trekken onze meiden hun zwemkleding aan. Het is blijkbaar wasdag. Samen met veel van de kinderen uit het dorp trekken we naar een nabijgelegen meertje. Dorpsbewoners zijn er aan het vissen met netten en kinderen wassen hun kleding en zichzelf. Eén van de meisjes heeft net een stekelbaars gevangen en laat die trots aan onze kinderen zien. Die zijn onder de indruk. Mooi om te zien hoe zelfstandig kinderen hier zijn. Ze maken een vuurtje om op te warmen en zorgen voor elkaar. Een waterbuffel kijkt toe. Op de terugweg naar het dorp zien we inwoners terugkeren met bamboe, hout en bezemgras.
Kennismaking met onze Akha gastfamilie
Terwijl de zon de lucht roodkleurt maken wij kennis met de vrouw en man die met hun kinderen onze gastfamilie vormen voor vannacht. Ze zijn druk bezig groenten te snijden voor ons avondeten. Als alles staat te pruttelen leert onze gastheer ons om pijlpunten scherp te maken met een mes. De meiden spelen tikkertje en springtouwen met de andere kinderen in het dorp. Vrouwen zitten samen te handwerken of koken een maaltijd op houtvuur. De rook, het rode avondlicht en de geur van dit Akha dorpje in Noord-Laos zal ik niet snel vergeten. Ondanks de teleurstellingen is het toch wel een beetje magisch om hier te zijn!
Zwemmen, wassen en vissen in “ons” Akha dorpje
Als het donker wordt eten we een soort groentensoep, met rijst en kip. Waar die kip precies vandaan komt vertellen we onze kinderen maar niet. Hij smaakt in elk geval erg vers. Na het eten worden we getrakteerd op een uitgebreide massage, naar écht Akha gebruik. Gasten worden altijd welkom geheten met een massage. Het voelt een beetje gek, om door deze onbekenden gemasseerd te worden. Het schept ook direct een band.
Die band wordt nog closer nadat we buiten onze tanden hebben gepoetst, onder een indrukwekkende melkweg. De hele familie slaapt namelijk in de houten hut op de grond in één ruimte, de enige ruimte. Zij aan zij liggen we met onze gastfamilie op rieten matjes in hun kleine huisje. Tot onze verrassing zijn er geen muggen en pakken we echt een paar uurtjes slaap.
Het gewone leven in een Akha dorpje in Noord-Laos
Een nieuwe dag bij de Akha in Noord-Laos
Nog voor de zon weer opkomt worden wij gewekt doordat onze hut blauw staat van de rook. Onze gastvrouw kookt water voor thee boven een vuurtje, waar vervolgens en soort pap op wordt gekookt. De rest van het dorp ontwaakt ook al, horen we. Elke dag om half vijf staan de mensen hier op, horen we van onze gids. Het leven is hard. Er is zoveel te doen op een dag dat er maximaal gebruik wordt gemaakt van het beschikbare daglicht. Onze buurvrouw komt langs met haar kauwtabak en betelnoot, haar manier om aan de nodige energie te komen.
Wij nemen afscheid en volgen onze gids over het stoffige pad, via een andere route terug naar Muang Sing. We hebben hem verteld over onze teleurstellingen, dat we gehoopt hadden meer traditionele kleding van de Akha te zien. Hij heeft een idee: er is in een dorp in de buurt vandaag een bruiloft. Daar lopen we langs. We horen de muziek uit de speakers al van ver. Traditionele Laotiaanse muziek is niet uit de dorpjes weg te denken.
Toch nog mooie klederdracht bij een Akha bruiloft in de omgeving van Muang Sing
We vallen met onze neus in de boter. Niet alleen de bruidegom en bruid, maar het halve dorp is in traditionele, geborduurde kleding gehesen. Hoofddeksels glimmen van de zilveren bellen en munten, waarmee ze versierd zijn. Tasjes kettingen, alles is tot in details versierd met borduurwerk en zilver. Wat een mooie afsluiting van onze hike in het noorden van Laos!
